Met pijn in het hart ruilde ik zeven jaar geleden mijn helderblauwe, kleine, Duitse mobiel met zilveren ster in. Ik hecht veel waarde aan zaken die mij niet in de steek laten. Heel wat jaren was dat deze automobiel, maar helaas liet hij mij steeds vaker in de steek. Op de meest ongelukkige momenten viel de power weg en niet zelden kon ik op de snelweg niet harder meer dan 50 km per uur tuffen. Na even een pitstop op de vluchtstrook, contact uit en na een paar minuten weer starten, gingen het weer even goed. Dat voelde niet fijn een auto waar je niet van op aan kunt. En dus moest ik, hoewel het budget minimaal was, uitkijken naar een andere vierwieler. Ik weet niet meer waarom, maar ik kwam uit op een Panda.
Volgens mij ging ik aanvankelijk voor een Fiat500, maar dat bleek financieel gezien wat hoog gegrepen. Ik ging na een onderhandelingstraject uiteindelijk naar huis met een Panda. Niet de meest hippe auto die je je kunt bedenken. Toch had ik gelijk een goed gevoel bij dit kleine koekblikje. Je had ruim zich op de weg en omgeving als je achter het stuur zat, met gemak kunnen er twee lange slungelige pubers in vervoerd worden en op mijn netvlies stond het reclame filmpje uit mijn jeugd “In een Panda lach je iedereen uit”.
Lachen
En ik heb wat afgelachen in mijn bakkie. Het ding bracht mij overal. Een bezoek aan de garage voor wat onderhoud, of een keuring, stelde mij financieel nooit teleur. Zelden mankeerde er iets aan en als er al wat was, dan waren de rekeningen uitermate vriendelijk. Waar mensen om mij heen krom lagen om in de meest flitsende bakken te rijden, karde ik ze lachend en toeterend voorbij in mijn budget bakkie. Al dan niet gevuld met de leden van het hockeyteam, enorme aankopen van Marktplaats, genodigden van kinderfeestjes of de altijd veel te veel en te grote aankopen van het Zweedse woonwarenhuis.
Mijn auto ben ik gaan zien als louter een vervoersmiddel. Het brengt je nog eens ergens en je zit droog. Voor mij is het geen statussymbool en het interesseert mij al helemaal niet wat een ander ervan denkt. Ik raakte enorm verknocht aan mijn kleine Panda.
Dampende lijven
Niet zelden werd er een deel van het hockeyteam van zoonlief in vervoerd. Verwende slungels van ouders die in kostbare bolides rijden. Bij de verdeling van het team baalde aanvankelijk een deel van de jongens als ze bij mij in dat lelijke koekblik plaats moesten nemen. Binnen no-time waren alle ramen beslagen door die dampende lijven en moest er gelapt worden voor ons leven om toch nog een beetje te zien hoe de weg liep. Al snel ontstond er een jolige stemming. Dat krijg je als je dicht op elkaar gepakt zit en je je overlevert aan je lot.
Bij elke scherpe bocht was er een hoop jolijt op de achterbank. De mannen hadden het idee dat deze kleine voiture met twee wielen door de bocht ging door het gewicht op de achterbank of dat we weleens om zouden kunnen sodemieteren. Maar al snel werd de smartlap “Van link naar rechts en van voor naar achter ingezet en hadden ze de grootste lol”. Als ik onderweg dan ook nog toeterde naar een charmante medeweggebruiker ontstond er bij de jongens enorm enorm de slappe lach. Niet om de actie, maar om het geluid van de toeter. De rest van de rit werd mij bij elke poep en scheet gevraagd nog even te toeteren. Waarna de hele achterbank krom van het lachen lag. De toeter van een Panda klinkt weinig weerbarstig. Het geluid doet meer denken aan een broedse hen die in het achterwerk geknepen wordt. Voor wie ooit de film ‘Little Miss Sunshine’ heeft gezien weet waar ik het over heb. Mijn bijrijder (zoon) lachte mee, zij het als een boer met kiespijn.
Daten
Qua daten deed mijn Panda mij niet heel veel goed. Als ik op datenight aan kwam rijden met mijn Panda, keek het heerschap voor die avond toch ietwat zuur als hij deze blondine uit zo’n truttig koekblik zag komen. De toon was dan al vaak gezet. Ook herinner ik mij nog een heel aangename date op het strand. We sloten de avond, na het ondergaan van de zon, af met een stevige omhelzing en zoen.
Hij liep nog even met mij mee naar mijn auto, maar bij het zien van mijn Panda sloeg de sfeer gelijk om. Toen ik de parkeerplaats afreed, zag ik hem in mijn achteruitkijkspiegel in zijn Porsche Cayenne stappen en kon ik een hinnik lach niet onderdrukken. Deze man zag ik waarschijnlijk nooit weer. Want hij kan bij zijn vrienden toch niet aankomen met een vriendin die in een nietszeggende Panda rijdt. Bij het stoplicht kwam ik hem weer tegen. Ik toeterde vrolijk naar hem, zwaaide en blies hem kushandjes toe. De arme man wist niet waar hij kijken moest. Nooit meer iets van gehoord.
Alles past
Ook bij het Zweedse warenhuis hadden wij vaak lacherige toeschouwers als ze zagen, dat de kar vol aankopen, vervoerd moesten worden in een Panda. Maar de slogan “In een Panda past alles” is niet voor niets. Kasten, bedden, tuinsets en enorme hoeveelheden bouwpakketten zijn de afgelopen jaren in het zwarte vehikel vervoerd. En altijd lieten wij het winkelende publiek achter met een blik van verbazing.
Verliefd
Nooit had ik gedacht dat ik mijn geliefde Panda weg zou doen. Dan moet er wel heel wat gebeuren. Toch kwam dat moment, op een regenachtige donderdag middag. Ik stond nietsvermoedens te tanken bij de garage, toen ik haar in mijn ooghoek zag staan. Ze stond daar vreselijk te lonken vanachter de ruiten van de showroom. Knalrood, dakloos, iconisch en klein met een ronde neus en een afglijdende kont. Ik kon mijn blik er gelijk niet meer af houden en kreeg een enorme glimlach om mijn mond. Waar het in de liefde niet wil lukken, was ik ineens op slag verliefd op deze snoezige auto. Een gevalletje inpakken en wegwezen.
Afscheid
Toen ik het terrein opreed waar ik mijn Panda moest achterlaten omdat ik die had ingeruild, had ik ineens een knoop in mijn buik. Wat had ik gedaan! Ik stapte uit, gaf nog een laatste aai over de zwarte lak, maakte een foto en mijn tranen onderdrukkend liep ik mijn nieuwe geluk tegemoet. Het is goed zo. Het is tijd voor een nieuw auto tijdperk. Het ga je goed mijn oude, vertrouwde Panda. Ik hoop dat de nieuwe eigenaar net zoveel van je gaat houden als ik heb gedaan.
ENJOY! your Sunday.
Op zoek naar meer verhalen van ENJOY!?
Ineens een dokter ‘in da house’
Meer columns ontvangen van ENJOY!? Volg ENJOY! dan op Instagram, Facebook en Pinterest of schrijf je in voor de nieuwsbrief van ENJOY!
